Mijn dubbelleven begint me op te breken. Ik moet open kaart spelen voor ik eraan onderdoor ga. Kan het niet langer voor me houden…
Het begon onschuldig, als een vertiertje, wat afleiding. Ik vertoefde in kringen die buiten de normale samenleving amper bekend zijn… Kreeg contact met vage figuren. Namen als Natasja O, Vincent E. Ook ik ging er in mee. Bij hen sta ik simpelweg bekend als Michel V.
Al snel volgden ontmoetingen. We wisselden persoonlijke gegevens uit, maar altijd beveiligd. De onderlinge contacten versterkten. Naar Utrecht met *esther*, naar Wageningen met Natasja db.
Maar die wereld en mijn ‘normale’ wereld mengen steeds meer… Mijn familie weet dat er iets speelt, ziet me afdwalen tijdens gesprekken. Ik staar naar een scherm, speel boodschappen door onder de tafel en neem stiekem foto’s om te versturen.. Het wekt argwaan op.
Ik vertel ze af en toe wel iets, probeer open te zijn. Maar die verhalen komen bij mijn vrienden steeds vreemder over. De ontmoetingen, verhalen, de boodschappen.. Het zegt ze zo weinig… Ze maken inmiddels een belangrijk deel uit van mijn dagelijkse routine. Ik sta ermee op, ga ermee naar bed.
Het is helaas niet anders… Ik ben Twitterverslaafd.
Welkom bij Tweeps Anonymous
.
Met zo’n naam moet ik idd bijna in codetaal gaan praten: “de adelaar landt om 700 uur op het nest.”
Mooi gesproken, en wie nu reageert, die begrijpt je helemaal! Welkom bij de club! *maakt een buiging en een gebaar*
verslaafd wil ik ‘t bij mij nog net niet noemen,
maar bij jou ligt dat natuurlijk wat anders…
#tweetenopdepot
God, grant me the serenity
To accept the things I cannot change;
The courage to change the things that I can;
And the wisdom to know the difference. –AA.